Het landschap, de vogels, de leguanen, de vlinders,… zijn
wondermooi. MAAR… voor de mensen van dit land bestaat nog geen woord: ze zijn zo warm, zo aangenaam, zo behulpzaam,
zo gastvrij, altijd positief. We werden op het gemeentehuis hartelijk ontvangen
door leerkrachten en directies van Sokone.
De meeste onder ons hebben een dag
en een nacht doorgebracht in een gastgezin. Ook daar hebben ze veel impressies
opgedaan: slapen in een traditioneel dorpje, een douche met een emmer en een
bekertje, samen een Senegalese maaltijd klaarmaken in één pot op één vuurtje op
de grond, eten uit één schaal en wat naast de pot valt wordt opgegeten door de
eendjes van het erf.
Zelfgemaakte thee drinken. Vrijdag hebben we de meest idyllische
plaats bezocht van onze reis: de mangroves in BAMBOUNG. Een busje uit de tijd
van onze moemoe bracht ons naar de vertrekplaats. Daar mochten we plaatsnemen
in 2 bootjes. PRACHTIG!!
Op een stukje land in de mangroven mochten we aan wal.
Enkele kleine kraampjes met souvenirs trokken weer onze aandacht. Duizenden
CFA’s hebben we uitgegeven (100 CFA = 1.5 euro) Het is eveneens het enige dorp
met een vrouw aan het hoofd: la reine. Als we haar kusten zou ze voor ons
bidden. Hebben we dan ook gedaan. Nu zijn we weer even gerust. Al onze zonden
zijn vergeven. ’s Middags kregen we een maaltijd in een grote hut op het strand
aan een zijarm van de zee. Nadien maakten we met een bang hartje een plons in
het water.
Op een avond hebben we kennis mogen maken met de
traditionele vechtsport van Senegal: la LUTTE. Op een kruising van twee
zandwegen verzamelden de mensen van het dorp. Acht mooie gespierde mannen
warmden zich op voor een helse worstelwedstrijd. De inzet, een zak rijst van 50
kg werd door Liesbeth plechtig overhandigd aan de trotse winnaar.
